Sophora

Çoğunlukla ağaç, çalı veya otsu formda gelişen bu cins, bileşik yaprakları, salkım ya da seyrek çiçek durumları ve belirgin boğumlu (moniliforme) baklaları ile tanınır. Taç yapraklar kelebek çiçeği (papilionoid) tipindedir; genellikle beyaz, sarımsı ya da morumsu tonlarda olup standart yaprak belirgin biçimde gelişmiştir. Türkiye'de bu cinse ait türler başta Doğu Akdeniz kıyıları, Güneydoğu Anadolu ve İç Anadolu'nun ılıman kesimleri olmak üzere dağılış gösterir; kuru yamaçlar, taşlık step alanları, nehir vadileri ve yerleşim kenarları tipik habitatlarını oluşturur. *Sophora jaubertii* (Spach) Schott, Türkiye'ye özgü endemik bir tür olup özellikle Güneydoğu Anadolu'nun kireçtaşlı ve kayalık yamaçlarında yayılış göstermekte ve dar yayılım alanı nedeniyle koruma önemi taşımaktadır. Bunun yanı sıra Japonya ve Çin kökenli *Sophora japonica* L. (syn. *Styphnolobium japonicum*), park ve caddelerde geniş çaplı kullanılan süs ağacı olarak ülke genelinde doğallaşmış durumdadır. Cinsin tohumları ve kabukları alkaloid (özellikle sitisin ve matrin türevleri) bakımından zengin olup bu bileşikler hem tıbbi hem de toksik özelliklere sahiptir.