Spergularia
Caryophyllaceae · 10 tür
Tek veya çok yıllık otsu bitkiler olup genellikle tuzlu, kumlu veya bataklık alanlarda yetişir. Yapraklar karşılıklı ya da yalancı halka şeklinde dizilmiş, dar-lineer ve etli görünümlüdür; kıkırdaksı uçlu olmaları tuzlu ortamlara uyumun bir yansımasıdır. Çiçekler küçük, pembe veya beyazımsı, beş taçyapraklı olup seytan dişli çiçek durumları oluşturur; tohumlar genellikle kanatlı ya da kanatsız, kahverengimsi-siyahımsı renktedir. Türkiye'de başta Ege ve Akdeniz kıyıları, tuz bataklıkları (tuzla), deniz kenarları ve iç Anadolu'nun tuzlu step alanları olmak üzere geniş bir yayılış gösterir. *Spergularia marina*, *S. media* ve *S. rubra* Türkiye'de en yaygın türler arasında yer alır; halofitik habitatlarda baskın öğe olabilirler. *Spergularia bocconei* ise daha az yaygın olup sıcak kıyı kumulllarında izlenir. Cinsin Türkiye'ye özgü endemik bir türü bildirilmemiş olmakla birlikte, bazı populasyonlar bölgesel düzeyde morfolojik farklılaşma göstermektedir.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Spergularia bocconei | Sadırlı Remil Otu | — | 5 | |
| Spergularia diandra | Nernedov | — | ||
| Spergularia lycia | Has Remil Otu | Endemik | VU - Vulnerable - Zarar görebilir | |
| Spergularia marina | Sahil Remil Otu | — | 1 | |
| Spergularia maritima | — | — | ||
| Spergularia media | Kuş Remil Otu | — | ||
| Spergularia rubra | Remil Otu | — | 3 | |
| Spergularia salina | — | — | ||
| Spergularia sezer-zenginii | Garip Remil Otu | Endemik | EN - Endangered - Tehlikede | |
| Spergularia sp. | — | — |