Dorycnium

Çok yıllık otsu bitkiler veya yarı çalılar olarak gelişen bu cins, genellikle gümüşümsü tüylü gövdeler, 5 yaprakçıktan oluşan bileşik yapraklar (alt 2 yaprakçık stipüle benzeri görünümde) ve küçük, beyazımsı ile pembemsi renkli kelebek çiçeklerden oluşan salkım benzeri başak yapısıyla ayırt edilir. Meyveleri küçük, sert ve genellikle 1-4 tohumlu bakla şeklindedir. Türkiye'de Akdeniz, Ege, Marmara ve İç Anadolu'nun batı kesimleri başta olmak üzere geniş bir coğrafi dağılım sergiler; kuru yamaçlar, frigana ve garig toplulukları, makilikler, yol kenarları ile taşlık açık alanlarda yaygın olarak görülür. Ülkemizde en sık karşılaşılan türler arasında *Dorycnium hirsutum*, *D. pentaphyllum* ve *D. rectum* sayılabilir; bu türler özellikle batı ve güney Türkiye'nin kuru, kireçtaşı kökenli habitatlarında belirgin topluluklar oluşturur. Cins, Türkiye'de endemik tür bakımından zengin olmamakla birlikte bazı lokal varyasyonlar ve alttür düzeyinde farklılaşmalar kayıt altına alınmıştır. Kuru ve bozulmuş habitatlara toleransı nedeniyle ekolojik açıdan önemli bir cins olup otlakların ve degradasyon alanlarının indikatörü olarak da değerlendirilmektedir.