Prosopis

Tropikal ve subtropikal bölgelere özgü bir baklagil cinsi olan bu grup, genellikle dikenli çalı veya küçük ağaç formunda gelişen, ikiz yapraklı (bipinnat) bileşik yapraklara sahip odunsu bitkilerden oluşur. Sarımsı renkli küçük çiçekleri salkım ya da başak şeklinde dizilmiş durumdadır; meyveleri uzun, dolgun ve bazen etli yapıda olan baklagildir. Türkiye florasında doğal yayılışı son derece sınırlı olmakla birlikte, özellikle Güneydoğu Anadolu'nun kurak ve yarı kurak bölgelerinde, bozulmuş habitatlarda ve yol kenarlarında zaman zaman yabancılaşmış (adventif) bireylere rastlanmaktadır. Dünya genelinde yaklaşık 44 türü bulunan cinsin Türkiye'ye özgü endemik bir türü bulunmamaktadır. Kuzey Amerika ve Güney Amerika kökenli türleri, özellikle *Prosopis juliflora* gibi istilacı potansiyele sahip taksonlar, sulama kanalları ve bozulmuş alanlar çevresinde gözlemlenebilmektedir. Kuraklığa ve tuzluluğa karşı yüksek toleransları nedeniyle erozyon kontrolü ve rüzgar kırıcı amaçlı plantasyonlarda kullanım potansiyeli tartışılmış olmakla birlikte, istilacı özellikleri nedeniyle ekolojik açıdan dikkatli değerlendirilmesi gereken bir cinstir.