Santalaceae

Çoğunlukla yarı-parazit ya da tam parazit yaşam biçimi sergileyen, odunsu veya otsu habitusa sahip bitkilerden oluşan bir gruptur. Konukçu bitkilerin kök veya gövdelerine haustorium adı verilen özel emici organlarla tutunarak su ve mineral madde elde ederler; fotosentez yapabilen türler ise klorofil içerdiğinden yeşil görünümlüdür. Yapraklar basit, tam kenarlı, karşılıklı veya almaşık dizilişli olup bazı türlerde indirgenmiş pul yapraklara dönüşmüştür. Çiçekler genellikle küçük, aktinomorf, iki evcikli ya da eşeyli; perigon yaprakları 3–6 adet olup taç yaprak işlevi görür. Meyve çoğunlukla etli bir drupe veya fındıksı (nut) yapıda olup perigon tüpüyle sarılmıştır. Türkiye'de bu familya başta Ege, Akdeniz ve İç Anadolu bölgelerinde yoğunlaşmakla birlikte Karadeniz, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'da da temsil edilmektedir. Meşe, karaçam, zeytin ve çeşitli maki elemanları başlıca konukçular arasında yer alır; dolayısıyla familya üyeleri sıklıkla maki, garig, frigana ve seyrek orman ekosistemlerinde karşılaşılır. Türkiye florasında en önemli cins, çalı ya da küçük ağaç formundaki kök-parazitleri kapsayan *Osyris*'tir; *Osyris alba* Akdeniz ve Ege'nin kıyı maki toplulukları içinde yaygın bir türdür. Gövde paraziti olan *Viscum* cinsi (ökseotu) meşe, kavak, elma ve çam gibi ağaçların dallarında küresel koloniler oluşturur; *Viscum album* subsp. *abietis* özellikle göknar ormanlarında dikkat çeker. *Thesium* cinsi ise otsu kök-yarı-parazitler olarak step, kuru yamaç ve subalpin çayırlıklarda geniş bir dağılım sergiler; Türkiye'de birden fazla endemik *Thesium* türü tanımlanmış olup bu türler özellikle İç ve Doğu Anadolu'nun kireçtaşı bazlı step habitatlarında yayılış gösterir. *Arceuthobium oxycedri* ise ardıç türleri üzerinde tam parazit olarak yaşayan, pulsu yapraklı, son derece indirgenmiş morfolojisiyle ilgi çekici bir türdür. Familyanın Türkiye'deki tür zenginliği, ülkenin farklı iklim kuşaklarını barındırması ve konukçu bitki çeşitliliğinin yüksekliğiyle doğrudan ilişkilidir.