Thelypteridaceae

Eğreltiotu familyasına dahil olan bu grup, tek ya da çift tüylü yapraklarıyla kolayca tanınır; sporofitlerde yapraklar genellikle pinnat ya da 2-pinnat olup tüyler çoğunlukla tek hücreli ve şeffaftır. Rizomlar uzun sürünücü ya da kısa ve dik olabilir; bu özellik cins düzeyindeki ayrımda önemli bir kriter oluşturur. Yaprak sapları tabanında genellikle iki iletim demeti bulunur ve bu demetler yukarıya doğru birleşerek U şeklini alır. Sporlar böbrek biçimli (reniforma) indusiumla örtülüdür; ancak bazı türlerde indusium küçük kalır ya da hiç gelişmez. Damarlanma örüntüsü diagnostik değer taşır: komşu pinnalar arasındaki damarlar birleşerek karakteristik anastomoz ağları oluşturabilir. Türkiye'de familya özellikle nemli ve gölgeli habitatları tercih eder; kıyı Ege, Karadeniz kıyı şeridi ve Akdeniz'in nemli vadileri başlıca yayılım alanlarıdır. Karadeniz bölgesinde dere kenarları, kayalık yamaçlar ve orman içi nemli kesimler bu familyanın üyeleri için tipik habitatları oluşturur. Türkiye florasında familyayı temsil eden en önemli cins *Thelypteris*'tir; buna ek olarak *Phegopteris* ve *Oreopteris* cinsleri de ülkemizde kayıt altına alınmıştır. *Thelypteris palustris*, bataklık ve sulak alanlarda yetişen en yaygın türdür; özellikle Batı Karadeniz'in turba bataklıklarında izlenir. *Phegopteris connectilis* ise yüksek dağ ormanlarında ve kayalık nemli habitatlarda görülen, daha sınırlı yayılışa sahip bir türdür. *Oreopteris limbosperma* dağlık alanların iğne yapraklı orman kenarlarını tercih eder ve lemalar üzerindeki bezleriyle diğer türlerden ayrılır. Familyanın Türkiye'ye özgü endemik türü şu an bilinmemekle birlikte bazı populasyonlar taksonomik açıdan tartışmalı olmaya devam etmektedir. Genel olarak familya üyeleri nem ve gölge gerektirdiğinden iklim değişikliği ve habitat tahribatına karşı hassas kabul edilmekte; bu nedenle koruma önceliği taşıyan gruplar arasında yer almaktadır.