Athyriaceae

Eğreltiotu düzenindeki bu familya, rizomlu, genellikle çok yıllık otsu bitkilerden oluşur. Yapraklar (frondlar) tipik olarak iki ila üç kez tüylü-bileşik veya pinnate yapıda olup taze yeşilden koyu yeşile kadar değişen renklerde olabilir; petiolleri tabanında çok sayıda pulcukla kaplıdır. Sporangiumlar, yaprak alt yüzeyinde doğrusal, eğri veya J-şekilli soriler halinde dizilir; indusium şekli familyanın tanımlayıcı özelliklerinden biridir ve çoğunlukla uzun, kavisli ya da at nalı biçimindedir. Damar yapısı basit olup serbest damarlar belirgindir. Türkiye'de bu familya mensupları başta Karadeniz Bölgesi olmak üzere Marmara'nın ormanlık kesimleri ve Ege'nin dağlık alanlarında yoğunlaşır; Doğu Anadolu'nun serin ve nemli vadilerinde de sınırlı populasyonlarına rastlanır. Genellikle yaprak döken ve iğne yapraklı ormanların gölgeli, rutubetli altlıklarında, dere kenarlarında, kayalık yarıklarda ve nem tutabilen derin humuz tabakalarında gelişir. Familyanın Türkiye'deki en önemli cinsleri *Athyrium*, *Diplazium* ve *Cystopteris*'tir; bu sonuncusu bazı sınıflandırmalarda Cystopteridaceae içinde değerlendirilse de geleneksel sistemlerde burada kabul edilir. *Athyrium filix-femina*, Türkiye'nin kuzey ormanlık bölgelerinde en yaygın türdür ve karakteristik kavisli indusiumlarıyla kolayca tanınır. *Diplazium sibiricum* ise Doğu Karadeniz dağlarındaki relikt orman topluluklarında ender görülen ilgi çekici bir türdür. *Cystopteris fragilis* ve yakın akrabaları yüksek rakımlı kayalıklarda, özellikle 1500 metrenin üzerindeki kireçtaşı yarıklarında sıkça karşılaşılan türler arasındadır. Türkiye florasında bu familyadan kesin endemik tür sayısı sınırlı olmakla birlikte, *Cystopteris* ve *Athyrium* cinslerine ait bazı populasyonlar morfolojik farklılıklar bakımından taksonomik incelemeye açık durumdadır. Familya, ülkemizde biyoçeşitlilik ve orman ekolojisi araştırmaları için önemli bir referans grubu olmayı sürdürmektedir.