Zygophyllaceae

Çift çeneklilere ait bu familyanın üyeleri, genellikle otsu ya da yarı çalı formunda, zaman zaman küçük ağaç görünümünde bitkilerdir. Yapraklar çoğunlukla karşılıklı dizilişli, bileşik ya da tüysü yapıda olup stipülleri belirgin şekilde gelişmiştir. Kuraklığa ve tuz stresine karşı yüksek toleransları, bu grubu yarı kurak ve tuzlu habitatların karakteristik elemanları haline getirir. Çiçekler genellikle 4–5 sayılı, aktinomorf yapıda, sarı ya da beyaz tonlarında olup androecium 10 stamenlidir. Meyveler çoğunlukla kapsül ya da şizokarp tipinde, bazen sert çıkıntılar taşıyan ve rüzgar ya da hayvanlarla yayılan yapılardır. Türkiye'de bu familya özellikle İç Anadolu'nun step bölgelerinde, Güneydoğu Anadolu'nun yarı kurak ovalarında ve Ege kıyı şeridinin kışın yağış alan ancak yazın aşırı kuruyan habitatlarında yoğunlaşır. Tuzlu step alanları, kaya yamaçları, taşlı çalılıklar ve bozulmuş habitatlar bu familyanın tercih ettiği başlıca ortamlardır. Türkiye florasında en önemli cinsleri arasında *Zygophyllum*, *Peganum*, *Tribulus* ve *Nitraria* sayılabilir. *Tribulus terrestris*, insan ayak izlerini bile takip eden yayılımcı ve tıbbi öneme sahip bir tür olarak dikkat çekerken, *Peganum harmala* (üzerlik) alkaloid içeriğiyle etnobotanik açıdan son derece önemlidir ve Anadolu halk hekimliğinde yaygın biçimde kullanılmaktadır. *Zygophyllum fabago* ise İç ve Güneydoğu Anadolu'nun çarşamba otlarına karışan, etli yapraklı, yarı-sukkülent görünümlü karakteristik bir türdür. Familya içinde sınırlı sayıda endemik takson bulunmakla birlikte, bazı *Zygophyllum* populasyonları dar yayılım göstererek bölgesel öneme sahip hale gelmiştir. Familyanın Türkiye'deki toplam tür zenginliği mütevazı kalmakla birlikte, ekolojik işlev bakımından kurak sistem dinamiklerinde kritik bir rol üstlenir.