Scandix

Tek yıllık, nadiren iki yıllık otsu bitkilerdir; genellikle alçaktan yükselen, tüylü ya da tüysüz gövdelere sahiptirler. Yapraklar 2–3 kez tüy gibi bölünmüş, ince bölüklüdür. En belirgin morfolojik özellik, meyvelerin son derece uzun, gaga benzeri rostrum (gaga) taşımasıdır; bu yapı cinsi diğer Apiaceae üyelerinden kolayca ayırt ettiren temel karakterdir. Şemsiye yapısındaki çiçek kurulları küçük ve az ışınlıdır; çiçekler beyazdır. Türkiye'de özellikle Akdeniz, Ege ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yaygın olmakla birlikte İç Anadolu step alanlarında da rastlanır; tarla kenarları, bozuk alanlar, kireçtaşlı yamaçlar ve step habitatlarını tercih eder. Türkiye'de *Scandix pecten-veneris* (Venüs tarağı) en yaygın türdür ve tarım alanlarında yabani ot olarak bilinir. *Scandix iberica* ve *Scandix stellata* da ülke florasında yer alan önemli türler arasındadır. Bunların yanı sıra özellikle doğu ve güneydoğu kesimlerinde sınırlı yayılış gösteren endemik ya da nadir sayılabilecek taksonomik birimler de bildirilmektedir.