Scariola

Lactuca ile yakından ilişkili olan bu cins, dik veya tırmanıcı, genellikle dal yüzeyinde sert dikensi çıkıntılar taşıyan tek yıllık ya da iki yıllık otsu bitkilerden oluşur. Yapraklar pinna şeklinde loblu ya da düzgün kenarlı, sapları kulakçıklı ve gövdeyi sarar biçimde olup özellikle alt yüzeyde orta damarda sert tüyler bulunabilir. Küçük sarı ligülat çiçek başçıklarından oluşan seyrek salkım ya da korimboz paniculalar taşır; aken meyveleri belirgin gagalı olup beyaz pappusla donatılmıştır. Türkiye'de başta İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu olmak üzere kuru yamaçlar, yol kenarları, tarlalar ve bozuk step alanlarında yayılış gösterir; Akdeniz ve Ege bölgelerinde de kayıtlıdır. Türkiye'de en sık karşılaşılan tür *Scariola orientalis* (syn. *Lactuca orientalis*) olup taşlık ve kireçtaşlı habitatlarda oldukça yaygındır. Cins içinde Türkiye'ye özgü endemik takson sayısı sınırlıdır; bununla birlikte bazı alt tür ve varyeteler ülkeye özgü popülasyonlar oluşturur. Ruderal ortamlara yüksek adaptasyon kapasitesi sayesinde özellikle aşırı otlatmanın söz konusu olduğu alanlarda baskın bitkiler arasına girebilir.

Türkiye Bitkileri Listesinde bu familya altında bu cins yok