Schoenus

Çoğunlukla sert ve sık demetler oluşturan çok yıllık otsu bitkilerdir; gövdeleri silindirik ya da hafif basık, yapraklar ise dar ve sert kılıf yapısındadır. Başakçıklar küçük, genellikle birkaç puldan oluşur ve tipik olarak siyahımsı ya da koyu kahverengi renkleriyle dikkat çeker; bu özellik cinsi diğer sazgiller arasında tanınır kılar. Türkiye'de ağırlıklı olarak Ege, Akdeniz ve Marmara bölgelerinde yayılış gösterir; kalkerli bataklıklar, sazlık kenarları, kıyı sulak alanları ve kayalık nemli yamaçlar tipik habitatlarını oluşturur. Bu habitatlara özgü adaptasyonları sayesinde kireçli, yüzeysel nemli topraklarda rekabetçi biçimde tutunabilirler. Türkiye'de en yaygın türü *Schoenus nigricans* L.'dir; kıyı bataklıkları ve tuzlağa yakın sulak alanlarda sıkça rastlanır. *Schoenus ferrugineus* L. ise daha seyrek olmakla birlikte Kuzey Anadolu'nun nemli habitatlarında görülebilir. Cins Türkiye'de endemik tür barındırmamakla birlikte, sulak alan ekosistemlerinin göstergesi niteliğindeki türleri koruma açısından ekolojik öneme sahiptir.