Serratula
Asteraceae · 3 tür
Asteraceae familyasına ait çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, derin ve düzensiz dişli ya da tüylü yaprakları, silindirik ile çan şeklindeki involükrüm yapıları ve mor-pembe renkli boru çiçekleriyle tanınır. Kapitulumlar genellikle dal uçlarında ya da yaprak koltuklarında tek tek ya da korimboz düzenlemede yer alır; fillariler çok sıralı, sert ve çoğunlukla sert uçludur. Türkiye'de başta Karadeniz kıyı kuşağı, Ege ve İç Anadolu olmak üzere geniş bir coğrafi dağılım sergiler; nemli orman açıklıkları, orman kenarları, çalılıklar ve dağ çayırları bu cinsin tipik habitatları arasındadır. Türkiye florası için *Serratula tinctoria* (boya şeytansakalı) en yaygın türlerden biri olup geleneksel boyacılıkta kullanımıyla da dikkat çeker. Bunların yanı sıra *Serratula lycopifolia* ve *Serratula coronata* gibi türler de ülkemizden kayıt edilmiştir. Cinsin Türkiye'deki tür çeşitliliği sınırlı olmakla birlikte, bazı taksonlar Anadolu dağ steplerinde lokal öneme sahip popülasyonlar oluşturur.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Serratula macrocephala | — | 1 | ||
| Serratula sp. | — | — | ||
| Serratula tinctoria | Mor Vızık | — |