Setaria

Tek yıllık ya da çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, sert kılçıklar taşıyan silindirik salkım yapısıyla kolayca tanınır; başakçıkların altında yer alan ince, pürüzlü ya da tüylü kılçıklar (bristle) cinsin en belirgin karakteridir. Yapraklar düz, geniş ya da dar şeritsi olup kın ile yaprak ayası arasında belirgin bir dil (ligula) bulunur. Türkiye'de başta Ege, Akdeniz ve Marmara kıyı bölgeleri olmak üzere İç Anadolu'nun ılıman kesimlerinde de yayılış gösterir; tarlalar, yol kenarları, bağ ve bahçeler ile tahrip olmuş alanlar tipik habitatlarıdır. Ülkemizde *Setaria viridis*, *S. pumila* (syn. *S. glauca*) ve *S. verticillata* en sık karşılaşılan türler arasında olup büyük çoğunluğu yabancı ot niteliği taşır. *Setaria italica* ise tarihsel olarak darı tarımında kullanılmış, zaman zaman kültür kaçkını olarak doğal alanlarda da rastlanır. Türkiye florası açısından bilinen endemik bir *Setaria* türü mevcut değildir; ancak bazı taksonların kesin statüsü floristik araştırmalarla tartışılmaya devam etmektedir.