Spodiopogon

Kalın gövdeli, çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, sert ve düz yaprakları ile belirgin eklemli saplarıyla diğer çayır otlarından kolayca ayrılır. Başakçıklar çift çift dizilmiş olup her çiftte bir saplı, bir sapsız başakçık bulunur ve genellikle uzun kılçıklar taşır; bu yapı onu Andropogoneae tribüsünün karakteristik bir üyesi yapar. Türkiye'de yayılışı oldukça sınırlı olup esas olarak Doğu Anadolu'nun ılıman ve nemli yamaçlarında, ayrıca Karadeniz'e bakan kuzey yamaçlarda rastlanır. Tipik olarak ormanlık alanlardaki açıklıklar, dere kenarları ve nemli kayalık habitatları tercih edilir. Türkiye florasında bu cinse ait Spodiopogon sibiricus başlıca temsilci olarak bilinmekte olup endemik türler bakımından önemli bir çeşitlilik sunmaz; yayılış alanı Orta Asya ve Doğu Asya'ya kadar uzanır. Ülkemizde nadir görülen bu cinsin floristik önemi, Avrasya bozkır ve dağ flora unsurlarının Anadolu'daki varlığını belgeleyen bir gösterge taksonu niteliği taşımasından kaynaklanır.