Vinca

Uzun, sürünücü ya da dik gövdeli, çoğunlukla her dem yeşil çalımsı bitkilerdir; karşılıklı dizilmiş, deri gibi, parlak yapraklara sahiptirler. Çiçekleri soliter, beş parçalı, karakteristik biçimde mavi-mor ya da beyaz renkli ve çanak biçiminde açılan taç yapraklarıyla kolayca tanınır. Türkiye'de başta Ege, Marmara, Karadeniz ve İç Anadolu'nun nemli kesimleri olmak üzere geniş bir coğrafi dağılım gösterirler; gölgeli orman altları, koruluklar, çalılıklar ve dere kenarları tipik habitatlarıdır. Türkiye'de *Vinca major* ve *Vinca minor* en yaygın türlerdir; *V. major* daha büyük yaprakları ve çiçekleriyle ayırt edilir. *Vinca herbacea* ise yaprak döken, otsu yapısıyla diğer türlerden ayrılır ve Orta ile Doğu Anadolu'nun step-orman geçiş zonlarında yayılış gösterir. Cinsin tüm üyeleri toksik alkaloidler (özellikle vincamin) içermesi nedeniyle hem tıbbi hem de farmakognozik açıdan önem taşır. Türkiye'ye özgü kesin endemik bir tür bilinmemekle birlikte bazı popülasyonlar bölgesel varyasyon sergilemektedir.