Vulpia
Poaceae · 10 tür
Tek yıllık, ince yapılı buğdaygil otları olan bu cins, dar ve kıvrık yaprakları ile uzun kılçıklı başakçıklarıyla kolayca tanınır. Başakçıklar genellikle tek taraflı dizilmiş başaklar oluşturur; alt kavuz üst kavuzdan belirgin biçimde kısadır ve bu özellik cinsi *Festuca*'dan ayıran temel karakterlerden biridir. Türkiye'de başta Ege, Akdeniz ve İç Anadolu olmak üzere geniş bir yayılış gösterir; step alanları, kuru yamaçlar, tarla kenarları, yol boyu ve kıyı kumulluk habitatlar başlıca yetişme ortamları arasındadır. Türkiye'de *V. myuros*, *V. ciliata*, *V. bromoides* ve *V. geniculata* gibi türler yaygın olarak kaydedilmiştir. Özellikle *V. ciliata* subsp. *ambigua* Batı ve Güney Anadolu kıyılarında bozulmuş habitatlarda bol miktarda bulunur. Cins; *Festuca* ile yakın akrabalığı nedeniyle taksonomik sınırları tartışmalı olmaya devam etmekte, bazı sınıflandırmalarda *Festuca* içinde değerlendirilmektedir. Türkiye'ye özgü kesin endemik tür sayısı sınırlı olmakla birlikte, özellikle Anadolu steplerine adapte olmuş lokal populasyonlar fitocografik açıdan önem taşımaktadır.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Vulpia bromoides | — | — | ||
| Vulpia ciliata | — | — | 1 | |
| Vulpia ciliata ssp. ciliata | — | — | 4 | |
| Vulpia fasciculata | — | — | ||
| Vulpia ligustica | — | — | ||
| Vulpia muralis | — | — | 3 | |
| Vulpia myuros | — | — | 1 | |
| Vulpia persica | — | — | ||
| Vulpia sp. | — | — | ||
| Vulpia unilateralis | — | — |