Iranecio

Asteraceae familyasına ait bu cins, Türkiye florasında oldukça sınırlı bir yayılış gösteren ve eski Senecio s.l. kompleksinden ayrılarak bağımsız cins statüsü kazanmış bir takson grubudur. Genel morfolojik özellikleri bakımından otsu ya da yarı çalımsı habitusa sahip, alternan dizilişli yaprakları olan, sarı ligulat çiçeklerden oluşan kapitulumları bulunan bitkilerdir; papus kılları beyaz ve bol gelişmiş olup akenlerin rüzgarla yayılmasını sağlar. Türkiye'de başta İran-Turan fitocoğrafik bölgesiyle ilişkili doğu ve güneydoğu kesimler olmak üzere, kayalık yamaçlar, step toplulukları ve yüksek dağ bozkırlarında yayılış gösterir. Bu cins, özellikle Doğu Anadolu'nun sert karasal iklimine uyum sağlamış türleri kapsamakta olup Ağrı, Van, Hakkari ve Iğdır çevrelerindeki dağlık alanlarda kayıt altına alınmıştır. Türkiye florasında temsil edilen türlerin bir kısmı endemik ya da yarı endemik nitelik taşımakta, İran ve Kafkasya ile ortak floraya ait unsurlar da bu cins içinde yer almaktadır. Sistematik açıdan yakın zamana kadar Senecio veya Jacobaea ile karıştırılmış olması nedeniyle Türkiye florasındaki kesin tür sayısı ve sınırları hâlâ tartışma konusudur.