Astrantia
Apiaceae · 4 tür
Çoğunlukla dağlık alanlarda yetişen, çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins; palmat yapraklı, uzun saplı ve karakteristik involukrum yaprakçıklarıyla çevrelenmiş bileşik şemsiyemsi çiçek durumlarıyla tanınır. Involukrum yaprakçıkları beyaz, pembe veya morumsu renklerde olup asıl çiçeklerden daha dikkat çekici bir görünüm sergiler. Türkiye'de esas olarak Doğu Karadeniz ve Doğu Anadolu dağlık kuşaklarında, nemli ormanlık alanlarda, orman kenarlarında ve subalpın çayırlıklarda yayılış gösterir. Genellikle yüksek nemli, humusça zengin toprakları tercih eder ve kayın ile ladin ormanlarının altlığında sıkça karşılaşılır. Türkiye'de *Astrantia maxima* en yaygın türdür; Doğu Karadeniz dağlarından Kuzeydoğu Anadolu'ya uzanan bir dağılım sergiler. Floristik açıdan sınırlı tür çeşitliliğine sahip olmakla birlikte, bulunduğu habitatlarda belirgin bir gösterge bitki niteliği taşır.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Astrantia maxima | — | — | ||
| Astrantia maxima ssp. haradjianii | Dağ yıldızcası | Endemik | — | |
| Astrantia maxima ssp. maxima | Yıldızca | — | ||
| Astrantia sp. | Yıldızca | — |