Brachiaria

Sıcak bölgelerde yayılış gösteren tek yıllık veya çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, genellikle yatık ya da diz gibi büyüyen (geniculat) gövde yapısıyla karakterizedir. Başakçıkları sırt sırta dizilmiş, genellikle iki çiçekli olup alt gluma küçük ve belirgin, üst gluma ise başakçıkla eş boyda veya daha uzundur; bu yapı cinsi yakın akrabası *Urochloa*'dan ayırmada önemli bir kriterdir. Türkiye'de oldukça sınırlı bir yayılış sergileyen cins, ağırlıklı olarak Güneydoğu Anadolu ve Akdeniz kıyı kuşağında, nemli tarla kenarları, sulak alanlar çevreleri ve sıcak bölgelerin yol kenarlarında rastlantısal olarak görülmektedir. Türkiye'de bilinen en önemli türü *Brachiaria eruciformis* (Sm.) Griseb.'dir; bu tür tarla yabancı otu olarak pamuk ve mısır ekili alanlarda zaman zaman sorun oluşturmaktadır. Ülkemizde kayıtlı endemik türü bulunmamakta olup, florada yer alan taksonlar büyük ölçüde tropik Afrika ve Asya kökenli kozmopolit ya da arkeofitik niteliktedir. Cinsin sistematik sınırları son yıllarda moleküler çalışmalarla yeniden değerlendirilmiş; bazı türler *Urochloa* ve *Panicum* cinslerine aktarılmıştır.