Bunias

Brassicaceae familyasına ait tek yıllık veya çok yıllık otsu bitkilerdir; sert tüyler veya bezli çıkıntılar taşıyan gövde ve yaprakları, sarı çiçekli rasemöz çiçek durumları ve karakteristik olarak köşeli-kanatlı ya da nodüllü, indehissant meyveleriyle (silicula) kolayca tanınırlar. Meyvelerin kendine özgü pürüzlü veya siğilli yüzeyi, cinsin en belirgin ayırt edici özelliğidir. Türkiye'de başta Karadeniz kıyı bölgeleri, İç Anadolu ve Doğu Anadolu olmak üzere geniş bir yayılış gösterirler; yol kenarları, tarla sınırları, çayırlar ve bozuk habitatlar tipik yaşam ortamlarıdır. Türkiye florasında cins, *Bunias erucago* ve *Bunias orientalis* türleriyle temsil edilmektedir. *Bunias orientalis* özellikle kuzeydoğu Anadolu'da nemli çayır ve orman açıklıklarında yaygın olup istilacı bir karakter sergileyebilir. Cinse ait Türkiye'ye özgü endemik bir tür bilinmemekle birlikte, her iki tür de Avrupa-Sibirya ve İrano-Turanyen flora bölgeleriyle bağlantılı fitocoğrafik öneme sahiptir.