Buxus

Küçük yapraklı, her dem yeşil çalı veya küçük ağaç formunda büyüyen bu cins, deri gibi kalın ve parlak, karşılıklı dizilmiş eliptik yapraklarıyla kolayca tanınır. Çiçekler küçük, tek evcikli ve taç yapraksız olup yaprak koltuklarında küme halinde gelişir; meyve ise sert, küçük bir kapsüldür. Türkiye'de doğal yayılışı esas olarak Karadeniz kıyı kuşağı ve Batı Anadolu'daki nemli ormanlık alanlarda yoğunlaşır; kalkerli yamaçlarda, vadi içlerinde ve nemli kayalık habitatlarda sıklıkla rastlanır. Ülkedeki en yaygın türü olan *Buxus sempervirens*, Batı ve Kuzey Anadolu'dan Doğu Karadeniz'e uzanan bir dağılış sergiler; zaman zaman saf şimşir toplulukları oluşturarak relikt orman parçaları meydana getirir. *Buxus sempervirens* subsp. *hyrcana* ise Doğu Karadeniz ve Kafkas coğrafyasıyla bağlantılı popülasyonlarda gözlemlenmektedir. Odununun son derece sert ve yoğun yapısı nedeniyle tarihsel olarak oymacılık, müzik aleti yapımı ve el sanatlarında yoğun biçimde kullanılmış; bu durum bazı doğal popülasyonların ciddi ölçüde tahrip olmasına yol açmıştır.