Aegilops

Buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait tek yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, karakteristik olarak dar başakçıklar, sert kavuzlar ve olgunlaşma döneminde belirginleşen kılçıklar taşır. Başaklar silindirik ya da yumurtamsı biçimde olup sıklıkla kılçıklı veya tüylü kavuzlarla örtülüdür; bu yapı türlerin tanımlanmasında temel morfolojik ölçüt niteliği taşır. Türkiye, dünyadaki *Aegilops* çeşitliliğinin küresel merkezi konumunda olup yaklaşık 15–20 tür ile temsil edilmektedir. Yayılış açısından İç Anadolu step alanları, Ege ve Akdeniz kıyı kesimleri ile Güneydoğu Anadolu'nun yarı kurak bölgeleri başlıca habitatları oluşturur; bu cins tarla kenarları, yol boyları, kireçli ve taşlı yamaçlar gibi disturbed (bozulmuş) alanlara kolayca uyum sağlar. *Aegilops triuncialis*, *Ae. cylindrica*, *Ae. umbellulata* ve *Ae. tauschii* Türkiye'de en sık rastlanan türler arasında sayılabilir. *Ae. tauschii* özellikle önem taşımakta olup ekmek buğdayının (*Triticum aestivum*) D genomunu bağışlayan atalarından biri olarak bilinmektedir ve gen kaynakları araştırmaları açısından büyük değer taşır. Türkiye endemik ya da yarı endemik bazı taksonlara da ev sahipliği yapmakta; bu durum ülkenin buğday gen merkezi olarak taşıdığı önemi pekiştirmektedir.