Cicuta

Apiaceae familyasının zehirli üyeleri arasında yer alan bu cins, dik gövdeli, içi bölmeli veya oyuk çok yıllık otsu bitkilerden oluşmakta olup yumrumsu ve bölümlü kökleriyle kolayca tanınır. Yapraklar iki veya üç kez pinnat bileşik olup alt yaprakçıklar uzun saplı, üsttekiler ise sapsızdır; küçük beyaz çiçekler bileşik şemsiye çiçek durumlarında bir araya gelir. Tüm kısımları son derece toksik olan siklutoksin ve siklutol alkaloidlerini içerir; bu nedenle su kerevizi ile zaman zaman karıştırılmasına rağmen ölümcül zehirlenmelere yol açabilir. Türkiye'de tek türle temsil edilen *Cicuta virosa* L., başta Doğu Anadolu olmak üzere Kuzey ve Kuzeydoğu Anadolu'da dağılım gösterir; ülkenin geri kalanında oldukça seyrek rastlanır. Tipik habitatları arasında göl kıyıları, bataklıklar, nehir kenarları ve sazlıklar gibi nemli-sulak alanlar yer alır. Türkiye genelinde nadir bulunan cins, endemik tür içermemekle birlikte sulak ekosistemler açısından ekolojik öneme sahiptir.