Conringia

Brassicaceae familyasına ait tek yıllık otsu bitkilerdir; dik, tüysüz ve mavimsi-yeşil (glok) gövdeleriyle kolayca tanınırlar. Yapraklar tabanda rozet oluşturur, gövde yaprakları ise saplaksız ve gövdeyi tamamen sarar nitelikte (ampleksikaulis) olup bu özellik cinsin en belirgin morfolojik karakteridir. Çiçekler küçük, soluk sarı ya da krem renkli olup uzun salkımlar (rasem) üzerinde dizilir; meyve uzun, dört köşeli veya silindirik bir silika yapısındadır. Türkiye'de başta İç Anadolu, Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu olmak üzere geniş bir yayılış gösterir; özellikle tahıl tarlaları, nadasa bırakılmış alanlar, yol kenarları ve step açıklıkları gibi disturbe habitatları tercih eder. Türkiye'de *Conringia orientalis* ve *Conringia planisiliqua* en yaygın türler arasında yer alır; her ikisi de özellikle kışlık tahıl ekili alanlarda yaygın birer tarla yabancı otudur. *Conringia grandiflora* ise daha sınırlı bir yayılışa sahip olup Türkiye florası açısından dikkat çekici bir tür niteliği taşır. Cins genelinde endemizm düzeyi düşük olmakla birlikte bazı türler Türkiye-İran platosu gibi dağlık kesimlerde dar yayılışlı popülasyonlar oluşturabilmektedir.