Conyza
Asteraceae · 4 tür
Tek yıllık ya da iki yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, alternan dizilişli, çoğunlukla loblu veya dişli kenarlı yapraklara sahiptir. Küçük ve çok sayıda kapitulum (çiçek başçığı) taşıyan dallanmış korimboz ya da paniculat çiçek durumları belirgin bir özelliğidir; dış sıra dişi çiçekler ipliksi (filiform) ligüller oluştururken merkezi çiçekler biseksüeldir. Akenyumlar ince bir pappus kıllı yapıya sahip olup rüzgarla kolayca yayılır. Türkiye'de başta Ege, Akdeniz ve Marmara kıyı bölgeleri olmak üzere, İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'da da kayıt altına alınmıştır. Antropojenik alanlara, yani tarla kenarları, yol kenarları, bozulmuş habitatlar, bahçeler ve kültür arazilerinin çevresine güçlü uyum yeteneği gösterir. Türkiye'de en yaygın karşılaşılan türler arasında *Conyza canadensis* (L.) Cronquist ve *Conyza bonariensis* (L.) Cronquist yer alır; her ikisi de Yeni Dünya kökenli ve günümüzde yaygın yabancı ot niteliği kazanmış kozmopolit neofitlerdir. Türkiye'ye özgü endemik türler bu cinste bilinmemekte olup cins, taksonomiside bazı otoriteler tarafından *Erigeron* cinsiyle birleştirilmektedir.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Conyza albida | Ak Çakalotu | — | ||
| Conyza bonariensis | Çakal Otu | — | 1 | |
| Conyza canadensis | Selvi Otu | — | 2 | |
| Conyza sp. | — | — |