Agropyron
Poaceae · 9 tür
Çok yıllık veya tek yıllık sert otsu bitkilerden oluşan bu cins, sert ve dik gövdeleri, dar yaprakları ve iki sıralı başakçılardan oluşan uzun, dik başaklarıyla karakteristiktir. Başakçılar genellikle kılçıklı veya kılçıksız olup başak eksenine tek tek, yassı yüzeyleriyle paralel biçimde oturur. Türkiye'de ağırlıklı olarak İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'nun step alanlarında yayılış göstermekte; bozkırlar, kuru yaylalar, tarla kenarları ve taşlık yamaçlar tipik habitatlarını oluşturmaktadır. Kurak ve yarı kurak koşullara olan yüksek toleransı nedeniyle Anadolu'nun kontinental iklim kuşağında önemli bir yer tutar. *Agropyron cristatum* (taraklı buğdaygil) Türkiye'de en yaygın karşılaşılan tür olup özellikle step vejetasyonunda belirleyici bir bileşen niteliğindedir. Bozulan otlak alanlarının ıslahında ve erozyon kontrolünde kullanılan türleri nedeniyle tarımsal ve ekolojik açıdan değer taşımaktadır. Cins, son taksonomik düzenlemelerle *Elymus*, *Thinopyrum* ve *Pseudoroegneria* gibi cinslerle ilişkilendirilmiş; bazı türler bu cinsler altında yeniden sınıflandırılmıştır.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Agropyron cristatum | — | — | ||
| Agropyron cristatum subsp. incanum | Kop ayrığı | — | ||
| Agropyron cristatum subsp. pectinatum | — | — | ||
| Agropyron cristatum subsp. pectinatum var. imbricatum | — | — | ||
| Agropyron cristatum subsp. pectinatum var. pectinatum | — | — | ||
| Agropyron deweyi | Acem ayrığı | Endemik | CR - Critically Endangered - Çok tehlikede | |
| Agropyron pinifolium | — | — | ||
| Agropyron repens | — | — | ||
| Agropyron sp. | — | — |