Daucus

Apiaceae familyasının tanınan üyelerinden biri olan bu cins, genellikle iki yıllık ya da çok yıllık otsu bitkilerden oluşur; bileşik şemsiye çiçek durumu, tüylü ya da sertçe kıllı gövde ve ince, birden fazla kez tüysü bölünmüş yapraklar ile karakterizedir. Meyveleri oval ya da dikdörtgensi şekilde olup yüzeyi uzun, kanca ya da diken benzeri tüylerle kaplıdır; bu özellik tohumların hayvanlara yapışarak yayılmasını kolaylaştıran önemli bir uyum mekanizmasıdır. Şemsiye merkezinde yer alan kısır, mor ya da koyu renkli çiçek, böcekleri çekmek için işaret niteliği taşır ve birçok türde belirgin biçimde görülür. Türkiye'de Ege kıyılarından İç Anadolu bozkırlarına, Karadeniz kıyı şeridinden Güneydoğu Anadolu'ya uzanan geniş bir coğrafyada yayılış gösterir; tipik habitatları arasında yol kenarları, taşlık yamaçlar, kuru çayırlar ve tarla kenarları sayılabilir. En yaygın tür olan *Daucus carota*, kültüre alınmış havucun yabanî atası olarak bilinir ve Türkiye'nin pek çok bölgesinde doğal populasyonlar oluşturur. *Daucus littoralis* ve *Daucus guttatus* gibi türler Akdeniz ve Ege bölgelerinde sıkça rastlanılan taksonlar arasında yer alırken, *Daucus glochidiatus* gibi daha sınırlı yayılışlı türler de kayıt altına alınmıştır. Türkiye, bu cins için gen merkezi niteliği taşıyan önemli bir ülke olup bazı alttürler ve varyeteler bakımından yüksek taksonomik çeşitlilik barındırır.