Eleocharis

Silindirik ya da çok yönlü, sazımsı gövdelere sahip, yaprak ayası tamamen indirgenmiş tek yıllık veya çok yıllık otsu bitkilerdir; fotosentez gövde tarafından üstlenilir ve tek terminal başakçıyla sonuçlanır. Başakçı tabanında yer alan kın yaprakları (bazal skuamalar) steril ya da yarı fertile olup türlerin teşhisinde önemli karakterler sunar. Taban rizomları veya stolonlarıyla yayılan türler bataklık, sazlık, tatlı su kıyıları, pirinç tarlaları, geçici su birikintileri ve nemli çayırlar gibi ıslak habitatlara özgüdür. Türkiye'de kıyı bölgelerinden iç Anadolu'nun kapalı havzalarına, Karadeniz kıyılarındaki bataklıklara ve güneydoğu sulak alanlarına kadar geniş bir yayılış sergiler. Ülkemizde *Eleocharis palustris*, *E. uniglumis*, *E. quinqueflora* ve *E. acicularis* başta olmak üzere yaklaşık 10 tür bildirilmiştir. *Eleocharis acicularis* iğne gibi ince gövdesiyle su içi ya da çamurlu habitatlarda gelişirken, *E. palustris* ve *E. uniglumis* sığ bataklıklarda yoğun topluluklar oluşturur. Cinsin Türkiye'ye özgü endemik türü bulunmamakla birlikte bazı türlerin havza düzeyinde sınırlı populasyonları koruma açısından dikkat gerektirmektedir.