Eryngium

Apiaceae familyasına ait çok yıllık, nadiren tek yıllık otsu bitkilerdir; sert, diken uçlu yaprakları, mavi, mor ya da beyaz renkli küresel ile silindirik şekilli yumruk benzeri başcıklar hâlinde toplanan çiçekleri ve her çiçeğin altında yer alan sert-dikenli brakteleri ile kolaylıkla tanınır. Kök sistemi genellikle kalın ve etlidir; gövde sıklıkla dallıdır ve bir bütün olarak bitkiye karakteristik bir "dikenli" görünüm kazandıran pinnat ya da palmatin parçalı yapraklar taşır. Türkiye'de oldukça geniş bir yayılış sergiler; Batı ve Güney Anadolu'nun kıyı habitatlarından, İç Anadolu'nun step ve bozkır alanlarına, Doğu Anadolu'nun dağlık kesimlerine kadar uzanır. Tipik olarak kuru açık yamaçlar, taşlık step vejetasyonu, yol kenarları, çayırlar ve kıyı kumullarında yetişir. Türkiye'de yaklaşık 20–25 tür ile temsil edilmekte olup bunların önemli bir kısmı endemik ya da yarı endemiktir; *Eryngium kotschyi*, *E. thorifolium*, *E. isauricum* ve *E. amorginum* bu bağlamda öne çıkan türler arasındadır. Etnobotanik açıdan bazı türlerin kökleri geleneksel halk hekimliğinde kullanılmakta, aynı zamanda süs bitkisi olarak peyzaj düzenlemelerinde de değerlendirilmektedir.