Ferula

Çok yıllık, iri otsu bitkilerden oluşan bu cins, genellikle güçlü bir kök sistemine ve büyük, çok parçalı tüysü yapraklara sahiptir; saplar sert, içi özlü ya da boş olup 0,5–3 m yüksekliğe ulaşabilir. Küçük sarı çiçekler bileşik şemsiye durumlarında bir araya gelir; meyve yassı, kanatlanmış şizokarp tipindedir. Türkiye'de özellikle İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'nun step, yarı çöl ve dağlık kesimlerinde yaygın olmakla birlikte Akdeniz ve Ege bölgelerinde de bazı türlere rastlanır. Kuru yamaçlar, taşlı step alanları, bozkır geçitleri ve kalkerli yamaçlar bu cinsin tipik habitatlarını oluşturur. Türkiye, dünya Ferula çeşitliliğinin önemli bir merkezini oluşturmakta olup yaklaşık 20–25 tür ile temsil edilmektedir. Bunlar arasında F. communis, F. orientalis ve F. elaeochytris gibi geniş yayılışlı türlerin yanı sıra F. halophila, F. latipinna ve F. huber-morathii gibi Türkiye'ye özgü endemik türler de yer almaktadır. Bazı türlerin köklerinden elde edilen reçineler (özellikle galbanum ve benzeri maddeler) geleneksel tıpta ve parfümeride tarihsel öneme sahipken, F. communis çeşitli hayvanlar için zehirli olmasıyla da dikkat çeker.