Fumaria

Yıllık otsu bitkiler olup genellikle tırmanıcı ya da yayılıcı gövde yapısına sahiptir; yapraklar çok parçalı, pinnat bölünmüş ve tüysüzdür. Çiçekler zigomorfik, rozenkavi, beyazımsı veya mor renkli olup uçları koyu lekeli, spur (mahmuz) taşıyan bir dış taç yaprağa sahiptir; meyve yuvarlakça, tek tohumlu ve açılmayan bir şizokarp şeklindedir. Türkiye'de oldukça geniş bir yayılış alanına sahip olan cins; başta Ege, Marmara, Akdeniz ve İç Anadolu olmak üzere hemen her bölgede görülür ve tarla kenarları, bağlar, bahçeler, ekinler arasında ve yol kenarlarında tipik yabani ot topluluklarını oluşturur. Türkiye florası, dünya genelindeki Fumaria çeşitliliği açısından son derece zengin sayılır; *F. officinalis*, *F. parviflora*, *F. densiflora* ve *F. capreolata* gibi yaygın türlerin yanı sıra bölgeye özgü taksonlar da kayıt altına alınmıştır. Özellikle *F. asepala* ve *F. anatolica* gibi türler Anadolu'ya özgü ya da dar yayılışlı taksonlar arasında değerlendirilmekte olup taksonomik açıdan tartışmalı bireyler içeren bu cins, Türkiye'de yaklaşık 20–25 türle temsil edilmektedir. Bazı türler geleneksel halk hekimliğinde karaciğer ve safra kesesi rahatsızlıklarında kullanılmış; alkaloit içerikleri nedeniyle farmakolojik ilgi de çekmiştir.