Glyceria

Çok yıllık, saz benzeri su kenarı otları olan bu cins, genellikle nemli habitatlarda yetişen, sürünücü rizomlu ve içi boş saplı bitkilerden oluşur. Yaprak kınları genellikle kapalı, yaprak ayası düz ve uzun, ligula zarımsıdır. Başakçıklar çok çiçekli olup doğrusal-silindirik görünümlü sümbül ya da salkım biçimindeki çiçek durumlarında dizilir; kavuzlar belirgin damarlar taşır ve yumuşak dokulu olup pek çok türde karinasız bir yapı gösterir. Türkiye'de başta Karadeniz Bölgesi, Marmara ve Ege kıyıları olmak üzere nemli iklim kuşaklarında dere kenarları, bataklıklar, göl kıyıları ve sulak çayırlarda yayılış gösterir; bazı türler dağlık kesimlerdeki yavaş akan sularda da bulunabilir. Türkiye'de *Glyceria maxima*, *G. notata* ve *G. fluitans* en yaygın karşılaşılan türler arasındadır; bu türler özellikle sığ durgun veya yavaş akıntılı sularda su içinde ya da su kenarında gelişebilmektedir. Türkiye florasına özgü endemik takson sayısı oldukça sınırlı kalmakla birlikte, cins ekolojik açıdan sulak alan vejetasyonunun önemli bir bileşenini oluşturmaktadır.