Heracleum

Apiaceae familyasının iri gövdeli üyelerinden biri olan bu cins, genellikle 0,5–2,5 m yüksekliğe ulaşan çok yıllık otsu bitkilerden oluşur. Geniş, palmatisekt veya pinnatisekt yapraklar, içi boş ve tüylü gövde ile büyük bileşik şemsiye çiçek kurulları tipik özelliklerdir; periferikteki çiçeklerin petalleri çoğunlukla büyütülmüş ve ışınsal simetriye yakındır. Türkiye'de bu cins, başta Doğu ve Kuzeydoğu Anadolu olmak üzere Karadeniz kıyı dağları, İç Anadolu'nun ormanlık yamaçları ve Güneydoğu Anadolu'nun yüksek kesimlerinde yayılış gösterir; subapin çayırlar, ıslak vadi kenarları, orman açıklıkları ve dere boyları tipik habitatları arasındadır. Türkiye'den kayıtlı yaklaşık 15–18 tür bulunmakta olup bunların önemli bir kısmı endemiktir. Endemik türlerin başında Doğu Anadolu'ya özgü *H. antasiaticum*, *H. argaeum* ve *H. trachyloma* sayılabilir; bu türler dar yayılış alanlarıyla biyocoğrafik açıdan büyük önem taşır. Bazı türler halk arasında "baldıran" ya da "tavşan otu" adıyla bilinmekle birlikte, yapraklarındaki furanokumarin bileşikleri güneş ışığıyla temas ettiğinde deri yanıklarına yol açabilmektedir.