Ilex

Çoğunlukla herdem yeşil ağaç veya çalılar olup deri gibi sert, parlak ve çoğu zaman dikenli kenarlı yaprakları ile tanınırlar. Çiçekler küçük, 4 parçalı ve beyazımsı; meyveler etli, küresel drupa yapısında olup olgunlaşınca kırmızı, siyah veya sarı renge dönüşür. Türkiye'de bu cins başta Karadeniz kıyı kuşağı olmak üzere Ege ve Marmara bölgelerindeki nemli orman ekosistemlerinde yayılış gösterir; genellikle kayın, gürgen ve ıhlamur karışık ormanlarının alt örtüsünde ya da kıyı nemli çalılıklarında rastlanır. Türkiye'de doğal olarak bulunan en yaygın tür *Ilex aquifolium* L. (çoban püskülü veya kantaron) olup bu tür, Avrupa ormanlarıyla fitocoğrafik süreklilik gösteren relikt-nemofil bitki topluluklarının karakteristik elemanlarından birini oluşturur. Özellikle Batı Karadeniz'de (Zonguldak, Bartın, Kastamonu) yoğun popülasyonlar oluşturabilen bu tür, kışın kırmızı meyveleri ve dikenli yapraklarıyla kolayca ayırt edilir. Türkiye'ye özgü endemik bir *Ilex* türü bilinmemekle birlikte cins; Kolşik flora unsurlarıyla bağlantısı nedeniyle biyocoğrafik açıdan büyük önem taşır. Süs bitkisi olarak da yaygın kullanılan *I. aquifolium*, geçmişte yoğun biçimde toplanması ve habitat kaybı nedeniyle bazı lokalitelerde baskı altındadır.