Inula

Asteraceae familyasına ait çok yıllık, nadiren tek yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins; genellikle sarı renkli, ligülat dil çiçekleriyle çevrili disk çiçekli başçıklarıyla kolayca tanınır. Yapraklar alternan dizilişli, basit ve çoğunlukla saplı ya da sapsız olup tüylü yüzeylere sahiptir; involukral brakteler ise çok sıralı ve kademeli şekilde dizilmiştir. Türkiye'de Batı ve Orta Anadolu step bölgelerinden Karadeniz kıyı ormanlarına, Doğu Anadolu dağ yamaçlarından Akdeniz maki topluluklarına kadar geniş bir yayılış gösterir; yol kenarları, kuru yamaçlar, kayalık alanlar ve nemli çayırlıklar tipik habitatları arasındadır. Türkiye florasında bu cinse ait yaklaşık 30-35 tür kayıt altına alınmış olup bunların bir bölümü endemiktir. *Inula anatolica*, *I. heterolepis* ve *I. montbretiana* gibi türler Türkiye'ye özgü endemik taksonlar arasında sayılabilir. Yaygın türlerden *Inula viscosa* (günümüzde *Dittrichia viscosa* olarak da geçer) Ege ve Akdeniz kıyı kesimlerinde oldukça sık rastlanan, yapışkan tüylü ve güçlü kokulu bir tür olarak dikkat çeker. Cinsin bazı üyeleri halk hekimliğinde antienflamatuvar ve antimikrobiyal özellikleri nedeniyle kullanılmıştır.