Leymus

Çok yıllık, rizomlu sert otlardan oluşan bu cins, uzun ve sürünücü yer altı gövdeleriyle geniş koloniler oluşturmasıyla tanınır. Yapraklar düz ya da içe doğru kıvrık, sert ve grimsi-yeşil renkte olup yüzeyleri çoğunlukla tüylüdür; başak eksenine yerleşmiş başakçıklar ise her düğümde ikişer ya da daha fazla sayıda bulunur ve bu özellik onu yakın akrabası *Elymus*'tan ayıran temel karakterdir. Türkiye'de ağırlıklı olarak İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu'nun kurak ve yarı kurak bölgelerinde yayılış gösterir. Kıyı kumullları, tuzlu-alkali çayırlar, bozkır ve step açıklıkları ile akarsu kıyıları tipik habitatları arasında yer alır. Türkiye'de en sık karşılaşılan türü kıyı kumullarında dominant örtü oluşturabilen *Leymus racemosus* (kum çimi) olup tuz ve kuraklığa olan yüksek toleransı nedeniyle erozyon kontrolü açısından da önem taşır. *Leymus multicaulis* ise özellikle tuzlu-bataklık alanlarda görülen bir diğer temsilcidir. Cinsin Türkiye'ye özgü endemik türü bilinmemekle birlikte, bazı taksonların taksonomik durumu hâlâ tartışmalıdır ve Orta Asya kökenli filocoğrafik bağlantıları nedeniyle biyocoğrafik açıdan büyük önem taşır.