Lycopus

Lamiaceae familyasına ait çok yıllık otsu bitkiler olup genellikle sulak alanlarda, akarsu kenarlarında ve bataklık habitatlarda yetişirler. Dik, dört köşeli gövdelere sahip olan bu bitkiler, karşılıklı dizilmiş, pinnatifid ya da dişli yapraklar taşır. Küçük, beyazımsı ya da soluk pembe renkte olan çiçekler, yaprak koltuklarında yoğun halka şeklinde dizilimler (verticillaster) oluşturur; korolla dört loplu ve hemen hemen aktinomorf yapıdadır; bu özellik ile Lamiaceae içindeki diğer cinslerden ayrılır. Türkiye'de Lycopus europaeus L. en yaygın türü temsil etmekte olup Karadeniz kıyıları başta olmak üzere Marmara, Ege ve İç Anadolu'nun sulak kesimlerinde dere boylarında, bataklıklarda ve nemli çayırlarda yayılış göstermektedir. Ülkemizde saptanmış kayıtlarda Lycopus exaltatus L.f. de yer almakta; bu tür de benzer nemli habitatları tercih etmektedir. Türkiye'ye özgü endemik bir Lycopus türü bugüne dek tanımlanmamıştır; ancak cins, ülkenin ılıman ve nemli bölgelerinde floristik çeşitliliğe katkı sağlayan önemli bir sulak alan elemanı olarak değerlendirilmektedir.