Genel Bilgiler

Apiaceae familyasına ait çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, genellikle iri yapılı, güçlü gelişen gövdeleri ve büyük bileşik umbel çiçek kurullarıyla tanınır. Yapraklar pinnatipartit ya da pinnat-bölünmüş, alt yüzleri çoğunlukla tüylü veya sert kıllıdır; meyveler yassılaşmış, geniş kanatlı şizokarplardan oluşur. Türkiye'de özellikle İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yaygın olup taşlı yamaçlar, step vejetasyonu, yol kenarları ve kuru çalılıklar gibi habitatlarda yetişir. Cins, Türkiye'de yaklaşık 4–6 türle temsil edilmekte olup bunlar arasında *Malabaila lasiocarpa* ve *Malabaila dasyantha* gibi türler yer almaktadır. Türkiye, bu cins için önemli bir çeşitlilik merkezi niteliği taşımakta ve bazı türler ülkemize özgü endemik statüsündedir. Habitatları itibarıyla genellikle kireçtaşlı ve bazaltik substratları tercih eden türler, 500–2000 m rakım aralığında gözlemlenir. Floristik açıdan Orta Doğu ve Orta Asya flora unsurlarıyla bağlantılı olan bu cins, İran-Turan fitocoğrafik bölgesinin karakteristik elementleri arasında sayılır.

SinonimLeiotulus Ehrenb
Türler (12)
BİLİMSEL AD TÜRKÇE AD ENDEMİK IUCN
Malabaila aurea Manda otu —
Malabaila dasyantha Dudak patlatan —
Malabaila involucrata — VU - Vulnerable - Zarar görebilir
Malabaila lasiocarpa Şabulgan Endemik LR (lc) - Least Concern - En az endişe verici
Malabaila marashica Maraş davar otu Endemik —
Malabaila nydeggeri Çörtlük Endemik —
Malabaila pastinacifolia Koyun ekmeği Endemik LR (lc) - Least Concern - En az endişe verici
Malabaila secacul — —
Malabaila secacul subsp. A — —
Malabaila secacul subsp. B — —
Malabaila secacul subsp. secacul Davar otu — 1
Malabaila sp. Koyun ekmeği —