Anacyclus
Asteraceae · 7 tür
Akdeniz havzasına özgü bu papatyamsı otsu bitkiler, genellikle yatık ya da alçak boylu, tüylü gövdelere sahip olup alternan, 1–3 kez pinnat parçalanmış yapraklar taşır. Kapitulaları çoğunlukla uzun saplar üzerinde tek tek bulunur; dış çevre çiçekleri dişi ve ligulat, orta kısım çiçekleri ise eşeyli ve tübüler yapıdadır. Pappus genellikle indirgenmiş ya da tamamen yok olmuştur ve akenlerin kanatçıklı kenarları cins için karakteristik bir tanı özelliği sunar. Türkiye'de Anacyclus cinsine ait türler başta Ege ve Akdeniz Bölgesi olmak üzere İç Anadolu'nun güneybatı kesimleri, bozuk maki alanları, taşlık yamaçlar, yol kenarları ve tarım arazileri çevresinde yayılış gösterir. En yaygın tür olan Anacyclus clavatus, Türkiye'nin batı ve güney kıyı şeridinde oldukça geniş bir yayılış sergiler; Anacyclus tomentosus ise daha kısıtlı lokalitelerden bilinmektedir. Türkiye florasında cinsin endemik bir temsilcisi bulunmamakla birlikte bazı türlerin popülasyon yapısı ve yayılış sınırları henüz tam olarak netleştirilmemiştir.
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Anacyclus anatolicus | Dağındest | Endemik | — | |
| Anacyclus clavatus | Nezle Otu | — | 4 | |
| Anacyclus latealatus | Akırkarha | Endemik | CR - Critically Endangered - Çok tehlikede | |
| Anacyclus nigellifolius | Bayır Nezle Otu | DD - Data Deficient - Veri yetersiz | ||
| Anacyclus nigellifolius ssp. nigellifolius | — | DD - Data Deficient - Veri yetersiz | ||
| Anacyclus nigellifolius ssp. orientalis | — | — | ||
| Anacyclus sp. | — | — |