Melica

Çok yıllık, seyrek ya da yoğun çimsi bitkiler oluşturan otsu cinstir; gövdeler genellikle dik ve düzgün, yaprak kınları kapalı ya da üst kısımda açık, ligula zarsaldır. Başak çiçekler (spikelet) genellikle 2–4 verimli çiçek içerir; spikeletlerin üst kısmında küçük pulsu steril lemmaların bir arada kümelenmiş hâlde bulunması cinsin en belirgin tanı karakteridir. Türkiye'de başta Ege, Akdeniz ve İç Anadolu olmak üzere Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerinde de yayılış gösterir; orman altları, nemli kayalık yamaçlar, dere kenarları ve çalılık alanlar tipik habitatlarını oluşturur. Türkiye florasında *Melica ciliata*, *M. uniflora*, *M. transsilvanica* ve *M. persica* gibi türler kayıtlıdır; bu türler içinde *M. ciliata* taşlık ve kireçli yamaçlarda özellikle belirgindir. Cinsin bazı üyeleri yarı gölgeli orman içlerini tercih ederken, bazıları açık stepler ve kayalık habitatlara uyum sağlamıştır. Türkiye'ye özgü endemik tür sayısı sınırlı olmakla birlikte *M. rechingeri* gibi dar yayılışlı taksonlar da flora listesinde yer almaktadır.