Melissa

Çok yıllık veya tek yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, dört köşeli gövde, karşılıklı dizilmiş yapraklar ve dudaklı çiçekler gibi tipik Lamiaceae özelliklerini taşır; limon benzeri karakteristik kokusuyla kolayca tanınır. Yapraklar yumurtamsı-kalp biçiminde, kenarlı dişli ve belirgin damarlıdır; çiçekler beyaz veya açık sarımsı renkte olup yaprak koltuklarında halka benzeri gruplar oluşturur. Türkiye'de özellikle Karadeniz kıyı şeridi, Marmara ve Ege bölgelerinin nemli orman kenarları, çalılıklar, dere yataklarına yakın alanlar ile köy çevreleri bu cinsin başlıca yayılış habitatlarıdır. En yaygın tür olan *Melissa officinalis* (melisa, oğulotu), kültür bitkisi olarak da yetiştirilen ve doğada yarı-doğallaşmış hâlde bulunan önemli bir tıbbi-aromatik bitkidir; arıcılıkta, halk hekimliğinde ve kozmetikte geniş kullanım alanı bulur. *Melissa officinalis* subsp. *altissima* gibi alttürlerin Türkiye'nin ılıman ve nemli bölgelerinde ayrıca kayıt edildiği bilinmektedir. Cins, Türkiye florasında sınırlı sayıda taksonla temsil edilmekle birlikte hem etnobotanik değeri hem de arı bitkisi niteliğiyle öne çıkmaktadır.