Padus

Kuzey yarımkürenin ılıman bölgelerinde yayılan bu çalı veya küçük ağaçlar, salkım biçiminde uzun seyrek çiçek durumları ile diğer kiraz akrabalarından kolayca ayırt edilir. Yapraklar basit, alternat dizilişli, kenarları ince dişli ve genellikle belirgin damarlıdır; kışın dökülür. Küçük beyaz çiçekler uzun salkımlar hâlinde mayıs-haziran aylarında açar, meyve ise küçük, siyahımsı sert çekirdekli bir drupa (erik tipi meyve) olup olgunlaştığında acımsı bir tat taşır. Türkiye'de özellikle Karadeniz kıyı şeridinden iç kesimlere uzanan ormanlık alanlarda, dere boylarında ve nemli yamaçlarda yayılış gösterir; Doğu ve Batı Karadeniz bölgeleri ile Kuzey Anadolu dağlarının ıslak orman kuşakları başlıca habitatlarıdır. Türkiye'de en yaygın temsilci *Padus avium* Mill. (kuş kirazı) olup serin yapraklı ormanlarda kaplumbağa çamı, kayın ve gürgen toplulukları içinde sıkça görülür. Cins içinde Türkiye'ye özgü endemik bir tür tanımlanmamış olmakla birlikte, *P. mahaleb* gibi yakın türler zaman zaman bu cinsle karıştırılmakta; ancak sistematik açıdan *Mahaleb* veya *Cerasus* olarak ayrı tutulmaktadır. Odunu ve kabuk ekstraktı halk hekimliğinde kullanılan bu cins, aynı zamanda kuşlar ve memeliler için önemli bir besin kaynağı niteliği taşır.