Persica

Rosaceae familyasına ait bu cins, tek yıllık değil çok yıllık odunsu bitkilerden oluşur; dar mızraksı yaprakları, erken ilkbaharda yapraklardan önce açan pembe ila açık kırmızı çiçekleri ve etli, tüylü ya da tüysüz endokarpla çevrili sert çekirdek içeren drupa tipi meyveleriyle tanınır. Kültür ve doğallaşmış formlar Türkiye'nin hemen her bölgesinde görülmekle birlikte, özellikle Ege, Marmara ve Akdeniz kıyı bölgelerinde bahçe ve meyve bahçelerinde yoğun biçimde yetiştirilir; İç Anadolu ve Doğu Anadolu'nun ılıman vadilerinde de kültüre alınmış örneklere rastlanır. Cinsin en önemli temsilcisi olan şeftali (*Persica vulgaris* Mill., syn. *Prunus persica*), Orta Asya ve Çin kökenli olup tarihsel İpek Yolu güzergâhları aracılığıyla Anadolu'ya ulaşmış ve burada geniş çaplı kültür varyasyonu geliştirmiştir. Türkiye'de endemik yabani tür bulunmamakla birlikte, ülke uzun süreli kültür tarihi nedeniyle önemli bir genetik çeşitlilik merkezi konumundadır. Doğallaşmış bireyler çoğunlukla nehir kenarları, terk edilmiş tarım alanları ve yol kenarlarında kendiliğinden yetişebilmektedir.