Phlomis

Çok yıllık otsu bitkiler veya yarı çalılar olarak gelişen bu cins, yoğun tüylerle kaplı gövdeleri, karşılıklı dizilmiş yaprakları ve çiçek ekseninde halka şeklinde dizilmiş çiçekleriyle kolayca tanınır. Sarı, pembe, mor veya beyaz renklerde olan dudaklı çiçekler, belirgin bir üst dudak ve üç loblu bir alt dudaktan oluşur; kaliks tüylü ve dayanıklıdır. Türkiye, bu cins açısından son derece zengin bir ülke olup Akdeniz, Ege, İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde çok sayıda tür yayılış göstermektedir. Kuru kayalık yamaçlar, frigana, makiler, step alanları ve orman açıklıkları tipik habitatlarını oluşturur; bazı türler yüksek rakımlı dağlık alanlara da yayılmıştır. Türkiye, dünya üzerindeki en yüksek *Phlomis* tür çeşitliliğine sahip ülkeler arasındadır ve yaklaşık 35–40 türü barındırmakta olup bunların önemli bir kısmı Türkiye'ye özgü endemik taksonlardır. *Phlomis lycia*, *P. armeniaca*, *P. bourgaei*, *P. nissolii* ve *P. pungens* gibi türler ülkemizde yaygın bulunurken *P. brevibracteata*, *P. leucophracta* ve *P. integrifolia* gibi türler yüksek endemizm değeri taşımaktadır. Yaprak tüy yapısı ve biçimi, çiçek rengi ile kaliks dişlerinin morfolojisi, türlerin birbirinden ayrılmasında kullanılan başlıca tanımlayıcı karakterlerdir.