Phyllitis
Aspleniaceae · 3 tür
Eğrelti otları sınıfına ait bu cins, şerit biçimli, bölünmemiş veya hafifçe dalgalı kenarları olan dil benzeri yapraklarıyla Asplenium'dan kolayca ayırt edilir. Rizom kısa, pullarla örtülü ve dik ya da hafif eğik duruşludur; yaprak sapı kısa, yaprak ayası ise parlak, deri gibi ve koyu yeşil renktedir. Sorus'lar yaprak alt yüzeyinde, damarlar boyunca çift çift ve birbirine paralel şekilde dizilir; indusiumlar çift sıralı ve bükülmüş görünümdedir. Türkiye'de başta Batı ve Orta Karadeniz kıyı şeridi, Ege kıyıları ile Toroslar olmak üzere nemli, gölgeli kayalık yarıklar, orman içi rutubetli taş yüzeyleri ve mağara ağızlarında yayılış gösterir. Kireçtaşı anakayasına olan belirgin tercihi nedeniyle ülkemizin karbonat kayaçlı dağlık kesimlerinde lokalize populasyonlar oluşturur. Türkiye'de en yaygın temsilcisi *Phyllitis scolopendrium* (L.) Newman (geyik dili eğrelti otları) olup gür nemli ormanlarda ve kayalık vadilerde sıklıkla karşılaşılır; bu tür Avrupa'dan Kafkasya'ya uzanan geniş bir yayılışa sahiptir. Endemik tür sayısı sınırlı olmakla birlikte bazı izole populasyonlar taksonomik açıdan tartışmalı alttür veya varyete düzeyinde değerlendirilmektedir.
Türkiye Bitkileri Listesinde bu familya altında bu cins yok
| BİLİMSEL AD | TÜRKÇE AD | ENDEMİK | IUCN | |
|---|---|---|---|---|
| Phyllitis sagittata | — | — | ||
| Phyllitis scolopendrium | — | 1 | ||
| Phyllitis sp. | — | — |