Pinus

Uzun boylu, reçineli, tek ya da çok iğneli kışın dökmeyen kozalaklı ağaçlardır; iğne yapraklar kısa sürgünler üzerinde 2–5'li demetler oluşturur, kozalaklar odunsu pullardan meydana gelir ve tohumlar çoğunlukla kanatlıdır. Türkiye'de doğal olarak yayılan türleriyle dağlık orman kuşaklarının baskın elemanlarından birini oluştururlar; Ege ve Akdeniz kıyılarından iç Anadolu platolarına, Karadeniz ardındaki dağlara ve Doğu Anadolu'nun yüksek kesimlere dek geniş bir coğrafi yelpazeye yayılırlar. Kızılçam (*Pinus brutia*) sıcak ve yarı kurak Akdeniz-Ege kıyı kuşağının karakteristik türüdür; karaçam (*P. nigra* subsp. *pallasiana*) iç ve dağlık alanlarda geniş ormanlık alanlar kaplarken sarıçam (*P. sylvestris*) Karadeniz dağlarında ve yüksek kesimlerde yayılış gösterir. Fıstıkçamı (*P. pinea*) başta Ege kıyıları olmak üzere kültür ve yarı doğal populasyonlar oluşturur; beşparmakçam (*P. halepensis*) ise özellikle batı Anadolu'da daha sınırlı bir yayılışa sahiptir. Türkiye'ye özgü endemik bir *Pinus* türü bulunmamakla birlikte *P. brutia*'nın dünya populasyonunun büyük çoğunluğu ülkemizde yer alır ve bu tür Türkiye florası açısından fitocoğrafik öneme sahiptir.