Pistacia

Küçük ağaç veya çalı formunda, çoğunlukla reçineli ve aromatik yapıya sahip odunsu bitkilerdir; yaprakları tüysü bileşik ya da basit, çiçekleri küçük ve apetal, meyveleri ise küçük drupa yapısındadır. Türkiye'de ılıman ve yarı kurak bölgelerde, özellikle Ege, Akdeniz, Güneydoğu Anadolu ve İç Anadolu'nun güney kesimlerinde yaygın olup genellikle maki, frigana, kuru kayalık yamaçlar ve orman açıklıklarında yetişir. *Pistacia terebinthus* (menengiç), Türkiye genelinde yaygın en önemli türlerden biridir; meyvelerinden elde edilen kahve benzeci içecek ve reçine önemli geleneksel kullanım alanlarına sahiptir. *Pistacia vera* (Antep fıstığı), Güneydoğu Anadolu'da uzun süredir kültürü yapılan, ekonomik açıdan kritik öneme sahip bir türdür. *Pistacia khinjuk*, Güneydoğu ve Doğu Anadolu'nun sıcak ve kurak kesimlerinde doğal yayılış gösteren bir diğer önemli türdür. *Pistacia lentiscus* (sakız ağacı) ise özellikle Ege adaları ve kıyı kuşaklarındaki maki topluluklarının karakteristik bir üyesidir; Chios sakızı olarak bilinen ve medikal-endüstriyel değeri yüksek reçine bu türden elde edilmektedir. Cinsin Türkiye'ye özgü endemik bir türü bilinmemekle birlikte, ülke bu taksonun küresel yayılış merkezi olan Akdeniz-İran-Turan bölgesini kapsaması nedeniyle tür çeşitliliği açısından önemli bir konuma sahiptir.