Prunus

Rosaceae familyasına ait bu cins; ağaç ve çalı yaşam formuna sahip, alternan yapraklı, genellikle 5 taçyapraklı beyaz-pembe çiçekler açan ve drupa tipinde meyve oluşturan odunsu bitkilerden oluşur. Meyvelerin ince etli mezokarpı genellikle tatlı ya da ekşi, sert endokarpı ise çekirdek biçiminde taşlaşmıştır. Türkiye'de Karadeniz kıyı şeridi, Marmara Bölgesi, Ege ve Akdeniz kıyıları ile İç Anadolu'nun ormanlık alanlarından dağ ormanlarına kadar geniş bir yayılış gösterir; meşe-karışık ormanlar, kayalık yamaçlar, çalılıklar ve nehir kenarları başlıca habitatlarıdır. Türkiye, bu cins için önemli bir çeşitlilik ve gen merkezi niteliği taşımakta olup kültür bitkilerine yakın pek çok yabani akrabayı barındırır. *Prunus divaricata* (yabani erik), *P. spinosa* (çakal eriği), *P. mahaleb* (idris kirazı), *P. avium* (kuş kirazı) ve *P. laurocerasus* (taflan) yaygın türler arasında sayılabilir. Endemizm açısından *P. kotschyi*, *P. prostrata* var. *concolor* ve bazı bölgesel alttürleriyle cins, Anadolu'nun floristik özgünlüğüne katkıda bulunur. Meyveleri gıda, reçel ve likör yapımında kullanılırken ahşabı mobilya sanayinde değerlendirilmekte, bazı türler ise peyzaj bitkisi olarak yetiştirilmektedir.