Pulicaria

Asteraceae familyasına ait çok yıllık ya da tek yıllık otsu bitkilerden oluşan bu cins, genellikle yoğun tüylü, bezli ve aromatik gövdeleriyle tanınır. Yapraklar saplı ya da sapsız, gövdeyi saran veya sarmaşık tabanlı olabilir; çiçek başları küçük-orta boyutlu olup sarı renkli dil ve boru çiçeklerini bir arada taşır. Türkiye'de başta Akdeniz, Ege ve İç Anadolu bölgeleri olmak üzere ülkenin büyük bölümünde yayılış gösterir; nemli çayırlar, dere kenarları, sulak alanlar ve yol kenarları tipik habitatları arasındadır. Türkiye florasında yaklaşık 8-10 tür temsil edilmektedir; bunlar arasında en yaygın ve tanınan tür, halk arasında "pireotu" ya da "andız" olarak bilinen ve geleneksel tıpta kullanım geçmişine sahip *Pulicaria dysenterica*'dır. *Pulicaria arabica* ülkenin güney ve güneydoğu kesimlerinde yayılış gösterirken *Pulicaria vulgaris* daha çok geçici sulak alanlarda ve tahrip olmuş habitatlarda karşılaşılan bir türdür. Cinsin Türkiye'ye özgü endemik türleri sınırlı olmakla birlikte bazı taksonların taksonomik statüsü hâlâ tartışmalı olup revizyona muhtaçtır.