Quercus

Yapraklı ya da yarı yapraklı ağaçlar ve çalılar olup alternan, saplı, çoğunlukla loplu veya dişli yapraklarıyla tanınır; tek evcikli çiçek yapısına sahip olup erkek çiçekler sarkık kedicikler hâlinde, dişi çiçekler ise küçük gruplar hâlinde bulunur. Meyve, karakteristik bir kupula (piyale) içinde oturan pelit (meşe palamudu) adı verilen bir akendır. Türkiye, bu cinsin Batı Palearktik dağılım merkezlerinden biri olup Ege, Marmara, Karadeniz, İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin tamamında temsil edilmekte; kıyı maki formasyonlarından step ormanlarına, nemli Kolşik ormanlara ve dağlık alanlara kadar geniş bir ekolojik yelpazede yer almaktadır. Türkiye'de yaklaşık 18–20 tür bulunmakta olup ülkenin en önemli orman ağaçlarını oluşturmaktadır. *Quercus cerris* (saçlı meşe), *Q. pubescens* (tüylü meşe), *Q. petraea* (sapsız meşe) ve *Q. robur* (saplı meşe) geniş yayılışlı ve ekolojik açıdan baskın türler arasında sayılabilir. Güneydoğu Anadolu ve Doğu Akdeniz'de ise *Q. infectoria* (mazı meşesi) tıbbi ve endüstriyel önemi bakımından dikkat çekmektedir. Türkiye'ye özgü ya da dar yayılışlı endemik ya da yarı endemik taksonlar arasında *Q. aucheri*, *Q. vulcanica* ve *Q. brantii* sayılabilir. Meşe ormanları ülke orman örtüsünün yaklaşık üçte birini oluşturarak biyoçeşitlilik, su tutma kapasitesi ve kırsal ekonomi açısından büyük önem taşımaktadır.